Getuigenis meneer Van der Meer
"Tot zijn 65ste werkte meneer Van der Meer als
verkoper in een groot warenhuis. Vlak na zijn pensioen
overleed zijn vrouw. Inmiddels is hij 72 jaar. Een
zachtmoedige man. De laatste jaren is zijn wereld klein
geworden. Lichamelijk en geestelijk wordt hij slechter,
hij is depressief en vergeetachtig. Een jaar geleden is
zijn enige zoon Michiel van 47 jaar bij hem ingetrokken.
Voor de veiligheid. Sinds een paar maanden woont ook de
vriendin van Michiel in huis. Ze betalen geen huur - die
wordt van de lopende rekening van meneer Van der Meer
afgeschreven. Michiel beheert de rekeningen en heeft
volmacht over de spaarrekening van zijn vader. Bijna
ongemerkt hebben Michiel en zijn vriendin het hele huis
in bezit genomen. Meneer Van der Meer zelf bewoont de
zolderkamer - waar hij weinig vanaf komt omdat trappen
lopen moeilijk gaat. Michiel heeft inmiddels een nieuwe
computer en een kingsize waterbed gekocht. Meneer Van
der Meer denkt dat dit betaald is van zijn
spaarrekening. Maar hij durft er niets van te zeggen,
omdat hij bang is dat zijn zoon kwaad wordt en misschien
zelfs vertrekt."
(uit 'Je ziet het pas als je het
gelooft, Amsterdam, 2005)
Andere
getuigenissen
|
